~ ТИКВИЦА ~ ВИ ЈА ПРЕТСТАВУВА -- ЧУДЕСНА ЖЕНА --
Едно време, сакав да го спасам светот.
Ова прекрасно место.
Но, малку работи ми беа јасни, тогаш.
Тоа е земја на магија и чуда...
Вредна за негување, на секој начин.
Но, колку сте поблиску...
Толку подобро ја гледате црнината, одвнатре.
А луѓето?
Луѓето се друга приказна.
Соочување со вистината, не е лесно, како што изгледа.
Го научив тоа, на потешкиот начин.
Пред долго, долго време.
И сега...
Веќе нема да бидам иста.
(Фала).
Здраво, Дијана.
-Здраво.
Дијана!
Врати се!
Многу добро. -Во ред. Како и оди? -Добра е.
Продолжете со работа. -Да.
Наоми!
Дијана!
Дијана, те гледам!
Каде си тргнала? Застани!
Здраво, мајко. Како си денес?
Да те вратиме на школо, дур и овој учител не се откажал.
Нели е време да започне мојата обука?
Антиопи смета дека сум спремна. -Така ли?
Би започнала да и покажувам некои работи.
Барем да научи да се брани. -Од кого?
Во случај на инвазија. -Нели за таа цел, го имам
најдобриот воин во историјата, кој води армија, Генерале?
Се молам, да не дојдат, но мора да се бори.
Знаеш, скорпија мора да боде, волк да лови...
Таа е дете. Единственото на островот. Остави ја.
Но, мајко... -Ќе нема обука.
А ако ветам дека ќе бидам внимателна?
Време е за спиење.
Што ако не користам меч?
Борба не те прави хероина.
Тогаш само штит, без остри ивици.
Дијана, ти си ми највредното на светот.
Посакувам, да те извајав од глина, сама,
и го молев Зевс да те оживее. -Си ми ја раскажала приказнава.
Затоа, вечерва ќе ти раскажам нова.
Приказна за нашиот народ и деновите кога се борев. -Да!
За конечно да сфатиш, зошто не се бара војна.
Многу одамна, на почеток од времето...
И целате историја сеуште сон...
Богови владееле со Земјата...
Зевс царуваше над сите.
Зевс создал суштества, кои ќе почитуваат богови.
Суштества родени по Негов одраз...
Фер и добри, силни и страсни.
Својата творба ја нарече "Луѓе". И Луѓето беа добри.
Но, син на Зевс стана љубоморен на луѓето...
И одлучи да ја поткопа творбата на татка си.
Тоа беше Арес, богот на војната.
Арес ги затру човечките срца со љубомора и недоверба.
Ги сврте еден против друг...
И војна, ја опустоши Земјата.
Затоа боговите не создадоа нас, Амазонките...
Да всадиме љубов во човечките срца...
И да го вратиме мирот на Земјата.
Сосема кратко, имаше мир.
Но, не потраја.
Вашата мајка, кралицата Амазона...
го водела бунтот, кој не ослободи од ропство.
Кога Зевс ги повел боговите во наша одбрана...
Арес ги убивал, еден по еден...
Додека само Зевс не останал.
Го искористил последниот атом сила да го запре Арес...
Му задал таков удар, што богот на војната морал да се повлече.
Но Зевс знаел, еден ден Арес може да се врати
за да ја заврши својата мисија.
Вечна војна...
Каде човештвото ќе се уништи самото себе...
И нас со нив.
Затоа Зевс ни остави оружје.
Доволно моќно, да убие бог.
Со последниот здив, Зевс го создал овој остров...
За да не скрие на светот...
Каде Арес не ќе може да не најде.
И оттогаш, се се смири.
Им благодариме на боговите, што ни го дадоа овој рај.
Што се случи со Богоубиец?
Богоубиец? -Оружје доволно моќно, да убие бог.
Може да го видам?
Боговите ни дадоа многу дарови.
Еден ден ќе ги знаеш сите.
Ги чуваме во оваа голема кула.
Богоубиец.
Убаво е.
Кој ќе го ракува?
Се молам, никогаш да не се ракува.
Но, само најжестоките меѓу нас, би можеле.
И тоа не си ти, Дијана.
Гледаш? Безбедна си.
И за ништо не мора да се секираш.
Уште се сомневаш во себе, Дијана. -Не е така.
Така е. -Не се сомневам.
Посилна си отколку што веруваш и имаш поголема моќ.
Но, ако не... -Дијана!
Повредена си? -Не мајка, добра сум, само...
Се обучуваш! Се чини, не сум почитувана кралица, како што треба.
Изневерена и игнорирана од родената сестра!
Не, мајка. Јас ја прашав да... -Водете ја во палатата.
Слободна си.
Ме оставаш без избор, Хиполита.
Ја занемариш ли должноста, не ќе научи да се бори.
Зборуваме за време, кое може нема да дојде.
Може никогаш нема да се врати. Може починал од раните.
Арес е жив.
И ти го чувствуваш во коските, како мене.
Само прашање на време е кога тој ќе се врати.
Што посилните стане, толку побрзо ќе ја најде.
Хиполита, ја сакам колку и ти.
Но, само вака, навистина ќе ја заштитиме.
Ќе ја тренираш потешко, од било која друга Амазонка.
5 пати потешко...
10 пати потешко.
Додека не се бори подобро и од тебе.
Но, не смее да ја дознае вистината, која е таа...
Ниту нејзиното потекло.
Посилно.
Посилна си, Дијана.
Повторно.
Никогаш не го спуштај гардот.
Очекуваш битката да е чиста. Но таа никогаш не е чиста!
Антиопи!
Не мрдај. Крвариш.
Извини... -Чекај, Дијана.
Што сторив?
Жал ми е.
Од каде се појави маглава?
Онаму. Тргни напред!
Ене го! Пилотот! Го гледам.
Леле.
Ти си маж.
Да... Мислам....
Не ти личам на маж?
Каде се наоѓаме? -Во Темискира.
Теми... Што? -Кој си ти?
Јас сум добриот а тие се лоши. -Што?
Германци. Да се тргнеме.
Германци? -Дијана!
Тргни се од неа! Веднаш!
Спремете ги стрелите!
Тие имаат пушки. Нели? -Пукај!
Оган!
Ајде!
Остани тука!
Штит!
Не!
Не.
Антиопи не...
Антиопи, еј...
Дијана...
Дојде мигот.
Ти... Мора да...
Што? Што, Антиопи?
Богоубиец.
Дијана, оди... -Каде?
Каде? -Оди...
Не, те молим, немој!
Не! -Антиопи!
Не!
Ти. -Не.
Не мајко. Се бореш крај мене, против напаѓачите.
Каков човек се бори против своите?
Тие не се мои. -Оти тогаш носиш нивни бои?
Не можам да ви кажам. -Веднаш да си кажал!
Како се викаш? -Ниту пак тоа.
Треба да го убиеме веднаш. И да завршиме. -Ако тој умре...
Нема да дознаеме, кои се и зошто дојдоа.
Јас сум капетан Стив Тревор,
пилот на американски Експедициски сили.
Војник број 8141921. Толку ми е дозволено...
На служба во Британско разузнавање.
Што по ѓаволите е ова? -Вратоврска Хестија
ве тера да зборувате вистина. -Но, многу гори.
Бесцелен е и болен, отпорот.
Која е вашата мисија? -Кои и да сте, во...
Поголема опасност сте од што мислите. -Која ви е мисијата?
Јас сум...
Јас сум шпион.
Шпион сум.
Според британските разузнавачи, германскиот армиски шеф
Генерал Лудендорф, ќе посети таен воен центар во
Отоманска империја. Се преправивме во пилоти,
и полеавме кај нив. Според кодошот,
Германците немале ни трупи, ни пари ни муниција.
Но, кодошот згрешил. Турци монтирале бомби,
за нив. Не обични бомби, туку ново оружје. Тајно оружје.
Измислено од главниот психопат на Лудендорф, Д-р Изабел Мару.
Војници ја викале "Доктор отров".
И со право.
По мое, ако Д-р Мара го заврши проектот...
Милиони ќе умираат. Војната никогаш нема да заврши.
Таму бев само да набљудувам и известувам...
Но, морав да сторам нешто.
Многу сум блиску. Знам дека може да
направам гас кој продира низ маска.
Но, ми треба повеќе време. -За жал Д-рке, го немаме.
Овој проект, ова...
Држ`те го човекон! Таму!
Но, ако ги однесам белешкиве до разузнувачите на време...
Може да спречи милиони смртни случаи.
Може да стави крај на војната.
Војна? Која војна?
Војната.
Големата војна.
4 години... 27 земји...
25 милиони мртви...
Воени и цивилни.
Невини луѓе...
Жени и деца, заклани.
Ограбени и запалени села и домови.
Оружја посмртоносни од што...
Можат да се замислат.
Никогаш не сум видел нешто слично.
Како да доаѓа крај на светот.
Да го пуштиме? -Па да ни донесе повеќе
мажи на нашите брегови? -Не може вечно,
да го држиме кралице. Мајко, извинете...
По се што мажон рече: Тоа мора да е Арес.
Што зборуваш, дете? -Извинете, сенаторе,
но мажон зборува за бескрајна војна.
Милиони луѓе веќе мртви.
Нешто што досега не видел.
Само Арес е способен за тоа.
Не може само да го пуштиме. Мораме да одиме со него.
Не пуштам војска и останам без одбрана,
да водам нивна војна. -Не е нивна војна!
Зевс го создал човекот да биде фер, мудар, силен и страстен.
Тоа е приказна, Дијана! Не разбираш.
Луѓето се корумпираат лесно. -Да, но Арес го прави тоа.
Арес ги тера оние Германци да се борат.
Да се запре богот на војната, е наша мисија.
Тоа е наша должност како Амазонки.
Но, ти не си Амазонка како останатите.
Така да нема да сториш ништо.
Како твоја кралица, ти забранувам.
Баш чудно.
Вистина му го спаси животот?
Кој ти го кажа тоа? -Тој.
Не те видов кога влезе.
Дали би рекол дека си...
Типичен примерок на својот пол?
Јас сум...
Над просекот.
Што е тоа?
Тоа е...
Тоа е часовник. -Часовник?
Да, часовник. Мери време.
Мојот татко ми го даде.
Го придружувал во тешки времиња.
Сега е мој. За среќа, се уште чука.
Со каква цел?
Го означува времето.
Време за јадење, спиење, будење , работа...
Му дозволуваш на малово да ти каже што да правиш?
Да..
Може да ти поставам неколку прашања?
Каде сме ние? -Во Темискира.
Тоа го разбрав, но каде сме ние?
Кое е местово и вие? Од каде водава? Не знаеш за часовник?
Како зборуваш англиски толку добро? -Зборувам стотици јазици.
Ние сме мост, за поголемо разбирање меѓу луѓето.
Да де.
Немав можност да ти кажам...
Предходно, но фала што ме извади од водата.
Фала и на тебе...
За она што го стори на плажата.
Значи...
Дојде да ме ослободиш?
Се обидов, но не одлучувам јас.
Дури побарав да ме испратат со тебе.
Или било која... Амазонка.
Амазонки. -Амазонки?
Наша света должност е да го браниме светот.
И јас сакам да појдам...
Но, мајка ми не би дозволила.
Епа...
Не ја обвинувам. Како војната се развива,
не би дозволил некој драг, да е таму.
Зошто ти сакаш назад? -Не би рекол "сака" е зборот.
Веројатно, морам да се обидам.
Татко ми еднаш ми рече...
"Ако видиш, погрешно тргнал светот...
"Може да сториш ништо, или нешто ".
А веќе се обидов со ништо.
Убава облека.
Фала ти.
Сега, ќе ти покажам излез од островот...
И ќе ме однесеш кај Арес. -Договорено.
Си одам со тоа? -Ние си одиме.
Да, ние одиме на тоа? -Не знаеш како да се плови?
Се разбира, знам. Зошто не би знел? Само...
Одамна не сум пловел.
Одам, мајко.
Нема да стојам настрана додека невини умраат.
Ако никој не го брани светот од Арес, јас ќе морам.
Морам да одам. -Знам.
Или барем знам дека не можам да те спречам.
Има толку многу работи...
Работи што не ги разбираш. -Разбирам доволно.
Но ќе се борам за оние кои не можат да се одбранат.
Како тебе, на времето.
Знаеш, доколку одлучиш да заминеш...
Може никогаш да не се вратиш.
Која ќе бидам ако останам?
Ова припаѓаше на најдобриот наш воин...
Нашата сакана Антиопи.
Обиди се достојно да го носиш.
Ќе се обидам.
Биди внимателна во светот на мажите, Дијана.
Тие не те заслужуваат.
Секогаш беше мојата најголема љубов.
Денес...
Ти си мојата најголема болка.
Можеби требаше да и кажете?
Колку повеќе знае, толку побрзо тој ќе ја најде.
Уште колку има до војната?
Кој дел од војната? Западниот фронт во Франција,
опфаќа 650 километри, од Алпите до Северно Море.
Одиме, каде што борбите се најинтензивни.
Ако ме однесеш таму, сигурно ќе го најдам Арес.
Арес, нели е бог на војната?
Арес е наша одговорност. Само Амазонка може да го победи.
Со ова.
И штом го победам... Војната ќе заврши.
Го ценам твојот ентузијазам...
Но оваа војна е... Тоа е еден голем хаос.
А јас и ти не може многу да помогнеме.
Да се вратиме во Лондон и видиме што можеме.
Јас можам! -Да де. -И штом ќе го уништам Арес
Германците ќе се слободни од нивното влијание...
Повторно ќе се добри, и светот ќе биде подобар.
Одлично.
Ќе видиш.
Што правиш?
Мислев, можеби ќе сакаш...
Да отспиеш.
А ти? Нема да спиеш?
Дали просечниот маж не спие?
Да, спиеме. Само не спиеме со...
Не спиеш со жени? -Не, јас спиј...
Да, спијам. Но, надвор...
Од границите на бракот...
Не е...
Некултурно е да се претпостави, знаеш?
"Брак"? -Го немате тоа долу...?
Одите пред судијата... Се колнете на љубов, почит...
Додека смртта не вe раздели.
И го исполнуваат? Љубов до смртта?
Во многу случаи, не. -Тогаш зошто го прават?
Врска немам.
Значи, не спиеш со мене без брак.
Ќе спијам со тебе, ако сакаш. -Има многу простор.
Па, ако не ти пречи... -Не, ти одлучи.
Еве доаѓам да спијам со тебе. -Добро.
Ако само...
Добро.
Во мојот свет, не ме сметаат за просечен.
Да се биде шпион...
Мора да имаш некоја...
Сила.
Никогаш не си запознала маж? Што е татко ти?
Немам татко.
Мајка ми ме извајала од глина, а Зевс ми вдахнал живот.
Баш практично.
Жал ми е.
Во мојот свет...
Бебиња се раѓаат поинаку.
Мислиш на репродуктивна биологија. -Да. -Да, знам.
Знам сe за тоа. -Да, мислам и на други работи.
Задоволства на телото.
Знаеш нешто за тоа?
Ги прочитав сите 12 тома расправи на Клио за задоволство.
12? -Да.
Да не донесе некои? -Не се по твој кеиф.
Не знам. Можеби? -Не се.
Зошто?
Тврди дека мажите се клучни за репродукција,
но кога станува збор за уживање...
Непотребни. -Не.
Добра ноќ. -` Ноќ.
За колку ќе проработи? -2 дена, г-не.
Имате време до вечерва, капетане. -Г-не, маживе ни јаделе ни спиеле.
Јас да не јадев и спиев, капетане?
Слушате мои изговори? -Не.
Твоите луѓе се слабаци. Само-доволни.
Дозволи да заборават, напад доаѓа било кога
и од која било страна. Да ги потсетиме. Може?
Докторке... -Генерале...
Има напредок? -Недоволен.
Завршено е, генерале. Германија се предава.
Фон Хинденбург му препорача на Кајзерот,
да потпише примирје. Времето не работи за нас.
Кога Кајзерот ќе го види новото оружје,
нема да потпише примирје. -Но, без мојата тетратка...
Ќе ја добиете! Но јас ви верувам вам, не на тетратката!
Знам дека можете и ќе успеете.
Вашата судбина е оваа земја.
Синоќа добив инспирација.
Различен тип на гас.
За вас. Да ви ја поврати силата!
Го имам!
Ако е тоа на што мислам...
Ќе биде...
Страшно.
Добро утро!
Имавме среќа. Фатиме превоз, Добродојде во Лондон.
Грозно е. -Да, не е за секого.
Добро утро, драга. -Каква убавина.
Господа, само за очи. Ви благодарам.
Ајде!
Зошто се држат за раце?
Веројатно затоа што се заедно.
Не. Ние не сме заедно, во тој смисол.
Наваму. -Кон војната!
Всушност, војната е таму. Но, прво овде.
И каде одиме? -Да му ја дадам тетратката на шефот.
Не. Јас те ослободи. Носи ме кај Арес.
Се договоривме, Стив Тревор. -Да.
Договорот е ветување. А ветувања се исполнуваат.
Мори мајко, во ред.
Прво дојди со мене да го доставам ова,
Па ќе ти купиме билет... За војна. Доворено?
Ајде. -Дијана... -Што правиш?
Не одиме, оти не носиш облека.
Ајде... да ти купиме облека.
Каква облека носат жени во војна? -Тие не...
Бебе!
Не, не бебиња. Без бебиња.
Ова не е направено од глина. Ајде.
Дијана! Те молам.
Фала ти Боже! Па ти не си умрел!
Ура!
Мислев си умрел, дур не се јави, знаеш?
Го немаше со недели. Ни збор да прати.
Атипично за него. Да се претставам,
Ета Кенди, секретарка на Стив Травис.
Што е Секретарка? -Па, се грижам за се.
Одам кај ќе каже направам што ќе каже.
Кај нас, се вика ропство. -Типкава ми се допаѓа.
Фантастично. Дами. -Да, ми се допаѓа.
Тоа е работата, но платата е добра.
Работа како створена за нас, нели?
Ова ли е оклоп во вашата земја?
"Оклоп". Мода е. Го држи стомакот внатре.
Зошто внатре? -Секоја со стомак го прашува тоа.
Конзервативно, но не сосема досадно.
Барем пробај го. -Во ред.
Не!
Ајде!
Како може жена, да се бори во ова?
Бори? Употребуваме наши принципи.
Така ќе добиеме право на глас.
Иако не сум против користење тупаници повремено...
Доколку се створи шанса.
Прекрасно.
Ме чеша. Ме дави.
Потполно те сфаќам.
Ета... Каде е таа?
Го пробува модел број 226.
Г-ца Кенди, идејата беше да изледа помалку...
Впечатлива.
Смеам ли?
Жити се? Очила? И веќе не е
најубавата жена, која си ја видел.
Подобро.
Да, нема да може. Те молам спушти го мечот.
Дијана!
Дозволи да се обидам сама. -По вас, г-не.
Ета... -А да се најдеме во канцеларија?
Во меѓувреме, ќе го земам... -Не, јас не.
Мора да го спуштиш мечот, Дијана. Те молам.
Не ти одговара на облека. -Ич.
Прво да го спуштиме мечот.
Вети ми ќе го штитиш со животот.
Да... Не.
Може да и веруваш. Дај и го мечот.
Штитот. -И штитот.
Го држиш? Фала ти Ета. -Баш е лесно.
Еве не.
Што има?
Се надевам, ништо. Ајде.
Стив, зошто се скриеме? -Пст, ајде.
Капетане Тревор?!?
Имате нешто што му припаѓа на Ген. Лудендорф.
Овој е еден од конгресот на негативци.
Предајте го бележникот на Д-р Мару.
Каде ли го ставив?
Повлечи се!
Или можеби не.
Лоша среќа.
Имаш уште нешто да ми го покажеш?
Кај мислиш си тргнал?
Извинете, но очигледно ве контрола Арес.
Дијана? -Дозволете да ве ослободам.
Каде да го најдам Арес?
Овој... е мртов.
Цијанид.
Остани овде. Се враќам.
Господа! Господа, ве молам!
Тажно е што повеќето дури и не знаат за што се борат!
Нека зборува! -Да, фала ви. Господа...
Германија е премногу горда нација.
Никогаш нема да се предаде.
Единствен начин да се заврши војнава...
Полковнику, да поразговараме надвор.
И да се врати мирот во светот...
Е да се преговара...
Примирје.
Присутна е жена.
Што прави таа тука? Собери ја.
Изнеси ја. -Извинете.
Сестра ми е слепа. Се загубила барајќи ВЦ.
Мислам дека е наваму.
Наша единствена цел сега е, да се постигне мир...
По секоја цена!
Зошто не му даваат да зборува? Сака мир. -Не сега. Излези.
Кај те беше паметот, донесе жена во Советот?
Друг пат за тоа. Ова е бележникот на Д-р. Мару.
Бележник! -Носете го во криптографија.
Барам средба со генералите. -Влетуваш и бараш...
Без навреда. На мисијата видов за војнава... -Капетан Тревор!
Мислав загина на мисија... Но еве си, жив и здрав.
И гледам донесе пријател. -Извинете ако сметам.
Не, ништо не е. Благодарејќи на младава дама,
Настапи тишина, па можев да кажам 2-3 збора.
Сер Патрик Морган, ви стои на услуга.
Дијана, принцеза од Темида... -"Принц". Дијана Принц.
Таа е... Таа и јас... сме...
Работиме заедно. Помогна да се донесе бележников,
од лабораторијата на Д-р Мару.
Напишаното ќе го промени текот на војната. -Господе.
"Д-р Отров", лично. -Да.
Да.
Интригантно. Има други информации?
За жал, не, г-не. Во криптографија немаа среќа.
Изгледа е микс на 2 јазика, но не утврдија кои.
Отомански и сумерски.
Сигурно некој од вас, го знаеше тоа.
Која е женава? Таа е мојата...
Секретарка, г-не. -И разбира отомански и сумерски?
Таа е одлична секретрка. -Испратете ја.
Г-не, ако женава може да го прочита...
Да ја слушнеме, што ќе каже? -Во ред.
Тоа е формула... За нов тип на гас.
Иперит, на база од водород, наместо сулфур.
Водород... -Гас маски се бескорисни против водород.
Според книгата, гасот ќе го пуштат...
На фронт? -Кога?
Не кажува. Чекај, "Фронт" на што?
Господа... Ова е доказ што ни треба.
Мора да дознаеме каде го произведува гасот.
Да се пеплоса и уништи. -Лудендорф е виден во Белгија.
Не може да пратиме војници во окупирана Белгија.
Преговораме за предавање. -Г-не го видов гасот со свои очи.
Ако се користи, ќе ги убие сите, од двете страни. Сите ќе умрат.
Војници умираат, капетане.
Испратете ме, со логистичка поддршка.
Дајте ми шанса да го спречам Лудендорф. -Луд ли си?
Не импровизирам вака доцна. -Г-не, би можел...
Сега, повеќе од било кога, примирјето е приоритет.
Мора да се преговара и да се потпише. Тоа е...
Најдобар начин да се запре војнава.
Капетане, ќе превземеш ништо. Тоа е наредба.
Да, г-не.
Разбирам, г-не. -Но не и јас! -Дијана, збунувачко е....
Не е збунувачко! Туку нечуено!
Која е женава? -Со мене е, со нас. -Не сум со вас!
Свесно жртвувате животи, оти вредат помалку од вашите!
Да излеземе! -Безвредни се!
Кај нас, генерали не се кријат зад биро, како кукавици.
Се борат со војниците. Умираат со нив, на бојно поле!
Доста е! -Како не ви е срам!
Дијана! -На сите да ви е срам!
Те молам успори! -Тоа е вашиот лидер?
Како може да го каже тоа? Незамисливо!
И ти! Твоја должност е само да им ја дадеш книгата!
Не! -Не го бранеше својот став! Не се бореше. -Нема поента!
Ова е Арес! Нема да дозволи преговори или предавање!
Милионите луѓе за кои зборуваш, ќе умрат! -И онака одиме!
Сакаш да кажеш дека лажеше? -Шпион сум! Тоа ми е работа.
Како да знам дека не ме лажеш сега?
Ќе те носам на фронт. И веројатно ќе умреме.
Колку ми е лоша идејава.
Ќе ни треба засилување.
Овие се засилување? -Да.
Добри луѓе ли се овие?
Релативно.
Дури ни во Африка, не видовме таков луксуз.
Луксузот кој сега го имаме, нон-стоп правиме пари!
Мојот вујко, принцот, и...
Леле! За кој принц зборуваш?
Решив да ја проширам можноста за... -Сериозно, кој принц?
Еј, Султан Ангора Кашмир...
Ајде да зборнеме, за момент? -Господа, извинете ме.
Во бар, па паб. -Никаквецу!
Цела ноќ им попувам на наивнине, а вие...
Ох, Господе драг...
Тоа е уметничко дело. -Самир, Дијана... Дијана, Самир.
Здраво, Дијана. Викајте ме Семи. -"Семи".
Самир, сакам... не би го правел тоа, на твое место.
Тој е голем таен агент. Ќе те смота на сите познати јазици.
(Не ме импресионира, баш. -А ти мене да.)
(Очите ти се меки, како и насмевката...)
(А твоите... Изледа сакаат нешто.)
(И јас зборувам кинески, измамичке).
(Ајде рецитирај го Сократ на антички грчки)?
О, заврши. Каде е Чарли?
Повели.
Барем овој Чарли го бива со тупаници.
Тоа не е Чарли.
Тоа е Чарли.
Стивен! Бог да те круниса со цвет, сиинко.
Мило ми е што те гледам.
За што точно се тепавте?
Му се напив од чашката. Се случува.
Овој човек не е борец. -Чарли е одличен стрелец.
Што значи убива луѓе. -Од далеку.
Не знаат што ги снашло.
Значи убивате, без да знаете кого?
Не знам. Подобро е така, верувајте.
Се борите без чест. -Кој плаќа за чест?
За што се работи, шефе?
2 дена максимум. Ни требаат резерви и премин до Белгија.
Колку се плаќа? -И тоа добро.
Да, добро, еве што е.
Реков дека ќе биде брзо.
Исто, има голема придобивка.
За голема кауза е... Слобода...
За пријателство...
За крај на војната. -Значи немате пари. -Немаме.
(Се што сакам, е слика од убавово лице).
(Не ви треба слика. Ќе одам со вас).
Што? Што е ова? -Ќе ве префрлиме на Фронтот.
"Ќе ја префрлиш"? -Да.
Види душо, но не ми се умира,
помогајќи и на девојка, да излезе од ров. Јасно?
Еве го крадецот! Не ни требаат вакви, тука.
Таа го удри!
Исплашен и возбуден сум, во исто време.
Еве ги! Извинете што доцнам. -Сер Патрик?!?
Да, баш ќе ви спомнев. Сер Патрик. -Не, господа.
Молам седнете. Г-ца Принс, седнете.
Претпоставувам планирате нешто,
што ќе ве доведе до смрт или воен суд.
Претпоставувам, тука сте да не спречите. -Не.
Не, воопшто.
Видете и јас, некогаш бев млад.
И да бев поздрав, верувам би го сторил истото.
Ќе направите нешто многу чесно. Па затоа...
Решив да ви помогнам. Неофицијално, се разбира.
Каков ви е планот?
Ако има друг објект за оружје, да се најде и уништи.
Како и Лудендорф и Мару.
Во тој случај, да избегнеме сомнеж...
Шармантната Ета може да ја води мисијата од мојот уред.
"Води"...
Исто така...
Овде имате доволно за неколку дена.
Фала ви, господине. -Нема на што.
Пазете се сите... И со среќа.
Најдравје!
Свежа павлака.
Сакате ли сладолед? -Јас? -Гладна си?
Да. Фала ви.
8 пени, молам. -Еве, другар, и бакшиш. -Фала.
Ти се допаѓа? -Прекрасно е! -Да.
Треба да сте многу горд. -Фала ви! -Ти треба да си горда.
Ни чека долг пат
Еден начин да се оди
Се надевам ќе се појави. Поглавицата не очекува пред мракот.
"Поглавица"? -Да де, шверцер.
Со високо реноме.
Чажго, убиец, и сега, шверцер.
Убавини. -Пази, може ќе се навредам.
Не мислев на тебе. -Навистина?
Глумев идентитет, убив луѓе на плажа, украдов тетратка.
Јас сум лажго, убиец и шверцер. Сеуште доаѓаш?
Ова е страшно. -Затоа сме тука.
Гасот ќе убие сe.
Каков вид оружје убива невини?
Во оваа војна... Секаков вид.
Не бевте на состанок на бордот, генерале!
Преговаравте примирје без наше присуство.
Во име на Кајзерот. -И ваше инсистирање.
Лесно ќе се добие војната, со малку повеќе вера.
Не баш. Има недостиг од храна, лекови и муниција.
Секој час доцнење, чини илјадници германски животи.
Еден напад и ќе ја добиеме војната!
Токму сега, мојот хемич... -Против сме вас и вашата...
Вештерка.
Лудендорф, доволно е!
За 24 часа од сега, оваа војна ќе заврши.
Завршена е.
За вас е завршена.
Завршена е за сите вас.
Но, маска нема да помогне. -Не го знаат тоа.
Ајде! Да му демонстрираме на Кајзерот!
Доцниш. -Нападнав каубојски, шефе.
Како си?
Мило ми е што те гледам. -Па, голем сум!
Убаво што те гледам. -Да!
Убаво што те гледам пријателе. Каква убавина!
Која е ова?
Јас сум Дијана.
Каде ја најде? -Таа ме најде.
Го извлеков од море. -Долга приказна.
Друг пат ќе ти кажам. -Што има таму?
Британски чај за германците, германско пиво за британците.
И романи од Едгар Рајс Буроус за сите. -И пиштоли!
Да добиеме, што сакаме! -Да добиеме што ни треба.
Но, никогаш она што заслужуваме. -Наздравје!
Чудна некоја грмотевица.
Германски 7.7-ци. Огромни топови.
Прав пекол, е таму.
Вечерна омраза. -За кого вие се борите, во војнава?
Јас не се борам. -Значи тука сте за пари?
Не постои подобро место.
Место во кое не зеземате страна? -Немам каде.
Последната војна зема се од мојот народ. Ништо не остана.
Барем тука... Сум слободен.
Кој зема од вашите луѓе? -Неговите луѓе.
Не оди... Не таму! Не одите таму!
Не! Дечки, не! Не оди таму!
Безбеден сте. Дали сте добро?
Тргни ми се, жено! Не дигај врева!
Боже мој!
Гледа духови.
Ќе ти залади. -Нема...
Не грижи се за Чарли. Не го мислеше тоа.
Излегувај од таму. Помрдни се!
Проклето животно, мрдај! Ајде!
Зошто ги тепаат животнине? -Оти треба да се движат, брзо!
Како нас! -Но, не е начин.
Можам да им помогнам. -Немаме време. Одиме жено!
Мама!
Оној маж... ранет е.
Не можеш да помогнеш, Дијана. Мора да се движиме!
Што е ова? -Бараше да те носам во војна, па стигнавме!
Каде се Германците? -На околу 200 метри.
Ровот е... -Пазете се!
Поглавицо! Добро што те гледам!
Еј се врати поглавицата! Се врати!
Ајде, движете се! -(Ве молам, помогнете.)
(Ни зедоа се... Домови, храна...)
(А оние кои не можаа да избегаат, сега се робови.)
(Каде беше тоа? -Во Велд, карши ничијата земја.)
Дијана, треба да одиме. -Мора да им помогнеме.
Се држиме до мисијата. -Следниот премин е за 1 ден.
Што чекаме? -Не може да ги оставиме без помош.
Умираат. Нема што да јадат, поробиле... -Разбирам.
Жени, деца! -Мораме на позиција пред зајдисонце.
Како можеш така? Што ти? -На ничија земја сме!
Значи никој не може да ја премине,
Баталјонов е тука 1 година, и напреднале 1 сантиметар.
Од друга страна, има куп Германците,
со вперени митралези на секој метар.
Ова не се проаѓа лесно. Не е можно. -И ќе сториме ништо?
Не, правиме нешто. Само... Стив!
Не може да спасиме секого, во војнава.
Не сме дојдени за тоа.
Не! Ама јас сум дојдена за тоа.
Дијана!
Што по ѓаволите, глуми?
(Нишани и пукај!)
Ја привлекува оганот! Одиме!
Остани долу! Наредба е!
Ајде! Таа успеа! -И успеа!
Стив! Одиме!
Ајде! Одиме!
Останете овде. Јас ќе продолжам.
Што по ѓаволите? -Мрдај!
Ни треба повеќе артилерија.
Снајпер! Мрдај!
Влези! -Чарли, камбанаријата!
Ајде, Чарли. Пукај го!
Во ред е.
Следи ме! Покриј ме!
Добро! Ова го ставаме на грб, и кога ќе речам ОДИ, дигнете горе!
Дијана! Штит!
ОДИ!
Бидете многу мирни, пријатели. Ве молам, многу е важно.
Фала ви. Ми беше вистинска чест, да ве сликам.
Фала ви многу.
Толку муабет за пукање кажа... А не знае да пука.
Не секој има среќа да е тоа што сака, цело време.
На пример, јас сум актер. Обожавам глума.
Не сакав да бидам војник.
Но, кожата ми е погрешна боја.
Секој бие своја битка, Дијана.
Како што ти биеш своја.
Премногу е. Секое добро. Фала ви.
Зборувам на...
Тоа е "Велд" В-Е-Л-Д.
Мало селце е, може го нема на мапа.
Го најдов! -Ја најде ли фабриката на Лудендорф?
Не, но го лоцирав него. На ваша среќа,
неколку километри од вас, во германска Висока команда.
Германска Висока команда. -Според наш кодош,
Лудендорф прави гала. Еден вид последна прослава
пред Германците да потпишат примирје.
И Кајзерот лично, ќе биде таму.
Како и Д-р Мару.
Галата е совршена маска. -Капетане Тревор. -Да, г-не?
Никако да не сте ни блиску на таа гала, утревечер. Слушнавте?
Ризик е, за постигнатото. Не смее да се загрози примирјето.
Г-не, нема примирје, ако Лудендорф бомбардира цел фронт. -Стив?
Момент! -Без гајле за мировниот договор. Оти? -Арис не дозво...
Што? Што тоа?
Се разбира. Па тоа е толку логично.
Арес создаде оружје, што претставува најкрвав уред.
Арес? Мислиш Лудендорф. -Не. Мислам Арес.
Лудендорф е Арес!
Г-не ова е наша последна шанса, да се најде каде е гасот,
и дознаете како ќе го употреби Лудендорф. -Не...
Ви забранив, јасно? -Г-не, не ве слушам! Г-не?!?
Ало? -Господине...
Кои се шансите да ме послуша?
Мали шанси, да ви кажам право.
Семи, не. Семи треба да работам.
Ми треба Германска униформа. И план за утре. -Тоа е лесно шефе.
Не можеме ништо до утре. И сам рече, Стив.
(Мадам, повелете...)
Фала. -Благодарам.
(Повелете...)
Твоја заслуга е.
Заедничка е.
Танцувате ли на...
Рајскиот остров? -Танцуваме, да.
Но, овие луѓе само се... нишаат.
Ако ти се бориш против Богот на војната...
Дозволи да те научам танц, јадна ти.
Па, подобар е без оружје.
Доколку сакате... -Па...
Ако одам на гала, треба да знам да танцувам.
Не одиш на гала. -Да, одам. -Не одиш. -Оти да не?
Како прво, не знаеш да играш.
Не би се сложила. Тие не знаат да играат.
Добро. Дај ми ја раката. Овака...
Јас ќе ја ставам мојата рака...
на твојата половина, овака.
И ние само...
Како велиш? "Ниша"? Само се нишаме.
Премногу си блиску.
Тоа е поентата.
Јасно ми е.
Со години не сум го слушнал како пее.
Тоа се снегулки.
Допри ги.
Магично е!
Да, во право си.
Да, магично е.
Ова ли го прават луѓето, кога нема војни?
Да.
Да, ова... и други работи. -Кои работи?
Појадуваат. Ги сакаат појадоците.
И сакаат да се будат...
Читат весник, одат на работа.
Некои стапуваат во брак.
Имаат деца и остаруваат заедно. Претпоставувам.
Како е тоа?
Немам поим.
Селаните ни дадоа коњи.
Како благодарност. -И не викаат херои.
Херој си. -Еј, момци, знам дека...
Реков дводневна работна е...
И договор си е договор.
Може да изгубите без нас.
Да. Знаеме дека Дијана е способна да се грижи за себе,
Берам гајле за тебе. -Нема повеќе пари.
Не плативте доволно. -Подобро ви е без мене, нели?
Не, Чарли.
Кој ќе ни пее?
Да. -Оф не, те молам.
Пее? -Сама си го бараше.
Тревките се зелени...
Најсладок часа би можел да живеам
Сигурно си мислиш, вчерашен сум.
Знам звучи лудо, но вистина е. Апсолутно.
Чекај. Постои цел остров, со жени како неа...
И ниеден маж меѓу нив? Како се стига до таму?
И таа си мисли дека, Лудендорф е Арес, Бог на војната?
И само ако го убиеме, војната ќе заврши?
Глупост. Видовте што се случи таму.
Како ја џитна машината? Како ја собори кулата?
Можеби е вистина.
Јас верувам. Верувам дека е вистина.
Стивен синко, сигурно не веруваш во глупостиве?
Дијана! Скриј се.
Како, по ѓаволите, ќе влеземе?
Гледам пар чувари. Да им одвлечеме внимание.
Ако се посомневаат, ќе ни дојдат во шумата.
Можам да влезам. -Не влегуваш, преопасно е.
Преопасно? -Да, и привлекуваш внимание.
Ќе влезам, да помуабетам со неа.
И дознаам кај се произведува гасот и каде е.
Доаѓам со тебе. -Не, костимов не ти е баш таен.
Незнам, добро ми беше прикриена на бојното поле.
Не може внатре. Ќе истражам, пријавам...
Но, дур тој е уште жив... -Не може да влезеш
во висока команда и убиеш човек. Не може, верувај.
Леле! -Од каде дојде ова?
Може да го возам? Те молам, да го возам!
Ќе ти бидам шофер. -Ајде. Бидете подготвени.
Од каде се појави ова? -Од полено. Полно е со вакви!
Поглавицо, да разгледаме наоколу, да не треба да се повлечеме.
Што велиш ти, Дијана? -А?
Полковнику.
Стив, имаат покани.
Немај гајле. Биди ладен. Ќе успееме.
Поканата, молам. -Полковникот и јас ви посакуваме
куп благослови да ви паднат на глава.
Главата ти е празна. Ти праша за поканата, идиоту.
Жал ми е. Се извинувам илјадници пати, газда.
Сум направил непростлива грешка.
Ја изгубив поканата на полковникот. -Што?
Помина низ кал и дожд... И ја изгуби? -Јас сум полжав.
Не! Инсект сум. Дури ни инсект. Измет од инсект!
И прав си, газда... Благословен да си.
Ова е смешно. Нема цела ноќ да ве чекам.
Идиоти едни! Мрднете ја колата!
Што би требала да бидеш?
Што правиш?
Извинете...
Не пијам.
Сме се запознале? -Не, но ве гледам.
Ја следам вашата кариера, поточно.
Вие сте Д-р Изабел Mару.
Најталентиран хемичар на германската армија. Обожавател сум.
Се надевам, не претерувам.
Знам, вие и генерал Лудендорф сте
многу блиски. -Добро работиме заедно. Да.
Но, со некој како мене, зад вас...
Може да понудам многу повеќе. -И... кој си ти?
Маж што ќе покаже почит, кон гениј како вас, да и служи.
Обожувам оган. А вие?
Тоа е како...
Жив пример на ентропија.
Врвно оружје за уништување.
Не потсетува дека, на крај...
Сe се враќа во прав, од кај што потекнал.
Има нешто што ме теши.
Сето тоа, го гледам во вашите очи.
Би можеле да ми покажете на што работите.
Велат, тоа е нешто...
Велат дека е извонредно.
Го ценам вашиот интерес во мојата работа...
Но лојална сум на Генерал Лудендорф.
Освен тоа...
Сега гледам, каде е вашето внимание.
На друго место.
Уживате во забавата?
Признавам, не сум сигурена што славиме.
Победа на Германија, се разбира. -Победа?
Но, велат мирот е многу блиску. -Мир?
Ништо повеќе од примирје... На вечна војна.
Тукидид? -Познати ви се античките Грци?
Тие сфатија... Дека војната е бог.
Бог кој бара човечки жртви. А за возврат...
Војната му дава цел на човекот. Смисол, шанса да се воздигне
над мизерното, безцелно смртно битисување.
Да биде храбар... Благороден, подобар!
Само еден од сите богови, верува во тоа.
И беше згрешил.
Не знаете ништо за боговите. -Генерале...
Уживајте во огнометот.
Што правиш? Тргни се! -Дијана, погледни ме!
Ако го убиеш пред да го најдеме гасот, не запираме ништо.
Ќе го запрам Арес! -Што ако грешиш?
Што ако Арес не постои?
Не ми веруваш. -Неможам да ти дозволам.
Што правам, не зависи од тебе.
Дијана!
Дијана! Тоа е гасот!
Луѓето... Селото!
Што прославуваат?
Дијана!
Што палеа? -Гас.
Беше Лудендорф. -Го видов на кулата.
Каде и да оди, ти по него. -Како ќе не најдеш? -Знам како.
Дијана!
Мртви се. Сите се мртви.
Можев да ги спасам. Ќе ги спасев, да не беше ти.
Ти ме спречи да го убијам Арес!
Не! -Тргни се од мене!
Сега сe разбирам. Арес не ги расипал само Германците.
Туку и тебе. Сите вас.
Ќе го најдам Арес и ќе го убијам.
Дијана!
Тој чад...
Е поглавицата! Го следи Лудендорф.
Следи го чадот!
Еј! Дијана, таму!
Ајде! Напред!
Какво изненадување.
Чудно.
За жал, морам на друг состанок... Да присуствувам.
Величествена си, но не си ми дорасната.
Ќе видиме за тоа.
Јас сум Дијана од Тимискира...
Ќерка на Хиполита, Кралица на Амазонија.
И вашиот гнев врз овој свет, е завршен.
Во име на се добро, на светов...
Ја исполнувам мисијата на Амазонките...
Ослободувајќи го овој свет од тебе... Засекогаш!
Дијана?
Дијана!
Го убив.
Го убив, но не престана.
Ако го убиеш Богот на војната, запира војната.
Точно тоа ќе го сториме. Да го запреме гасот. Ајде.
Не. Сето ова треба да се заврши! -Дијана...
Борбите требаше да запрат. Зошто продолжија? -Не знам!
Арес е мртов. Можат да запрат. Зошто уште се борат?
Можеби е до нив! Можеби...
Можеби луѓето не се секогаш добри.
Со или без Арес...
Можеби се такви.
Дијана... -Не. -Ќе зборуваме подоцна. -Не.
Дојди со мене. -Не. По се што видов, не е можно!
Не може да биде! Тие се убиваа.
Убија луѓе без да ги гледаат. Деца...
Не, мора да е тој. Не може да се тие!
Дијана, луѓето... Јас...
Беше во право. Мајка ми беше во право.
Рече, човештвото не ме заслужува. Не заслужуваат наша помош, Стив.
Не е за заслуга! Можеби не заслужуваме!
Но, тоа не е за тоа. Туку во што веруваш.
Мислиш не разбрав, по се што видов?
Мислиш не посакав да е еден тип, виновникот?
Не е така!
Сите сме виновни.
Јас не.
Можеби јас сум!
Те молам, ако веруваш, војната мора да запре,
сакаш да и ставиш крај, помогни ми,
да ја запреме, сега. Оти ако не...
Ако не помогнеш, илјадници други ќе убијат.
Те молам, дојди со мене. Морам да одам.
Еј!
Каде е Дијана? -Сами сме.
Што? -Што гледаш, Чарли?
Личат на куп бензински пумпи, но не гледам каде ги носат.
Како да стигнеме таму? -Имам идеја. Дојдете.
Ајде!
Кој е таму?
Сер Патрик.
Во право беше, Дијана. не заслужуваат нашата помош.
Тие само заслужуваат уништување.
Вие...
Вие сте Арес.
Да.
Но, не сум она што мислеше дека сум.
Што е тоа?
Иднината.
Не сум ти непријател, Дијана.
Единствениот сум кој навистина те познава.
И кој навистина ги познава нив, како што и ти, сега.
Тие секогаш биле и секогаш ќе бидат...
Слабаци, сурови, себични...
И способни за најлошите ужаси.
Јас само сакав, Боговите да видат
колку е злобна, креацијата на мојот татко.
Но тие одбија. -Јас сум Дијана од Тимискира
Затоа ги уништив. -Ќерка на Хиполита...
И дојдов да ја исполнам миси...
Богоубиецот?!?
Драго девојче...
Тоа не е Богоубиецот.
Ти си.
Само Бог може да убие друг Бог.
Зевс ја остави својата ќерка од Амазонската кралицата,
да ја користи како оружје против мене. -Не, лажго.
Те принудува да ми ја кажеш вистината.
Ја кажувам.
Не сум Бог на војната, Дијана.
Јас сум Бог на вистината.
Човештвото...
Го украде овој свет, од нас.
Го уништува секојдневно.
А јас, единствениот доволно мудар да види...
Бев многу слаб за да ги спречам.
Сите овие години се борев сам...
Шепотејќи во ушите.
Идеи, инспирации за формули...
Оружја...
Но не ги присилив да ги користат.
Сами си ги почнаа војните.
Само диригирам примирја кои не можат да се исполнат,
надевајќи се, ќе се уништат едни со други.
Но, не беше доволно.
Додека ти не дојде.
Кога се појави, сакав да те здробам.
Но, знаев дека, кога би можела да видиш...
Она што другите Богови не можеа...
Тогаш би ми се придружила, и со нашите сили, споени...
Конечно ќе ја запреме сета болка, страдање...
Уништување, кое тие го донесоа.
И да го вратиме светов, во рајот, кој претходно бил.
Засекогаш.
Јас...
Никогаш не можам да бидам дел од тоа.
Драга моја, не сакам да се борам, со тебе.
Но, ако морам...
Стив! -Ајде!
Семи, одиме!
Носете го авионот подалеку!
Драга моја, имаш толку многу за учење.
Боже мој!
Што ќе правиме?
Не може многу...
Ако е тој, што мислам.
Но, може да го запреме тој авион.
Ако се воспоставиме врска,
ќе побараме, ловци да го урнат.
Не. Ако се урне, ќе сремни се, на 130 км радиус!
Не смее да полета! -Лоши вести. Има бројач!
И да не полета, исто е.
Запалив е, Поглавицо?
Да. Ако рече дека е водород, запалив е.
Расчистете ми пат до авионот.
Не, Стив! -Еј, Стив!
Ајде!
Ајде! Наваму! Стив!
Ајде, Стив. -Одиме!
Стив!
Да видиме каков вид Божица, навистина си.
Ќе ми помогнеш да ги уништиме, Дијана.
Или ќе умреш.
Ајде! Одиме!
Брзо! Ајде! -Сега! Бегај!
Само толку можеш да понудиш?
Залудно е да се замисли, дека може да победиш.
Откажи се Дијана.
Поглавицо! Ти остана нешто? -Ништо! -Билошто? -Не!
Стив.
Не!
Да, Дијана!
Убиј ги сите!
Конечно виде.
Погледни го во овој свет.
Човештвото го стори тоа, не јас.
Тие се грди...
Полни со омраза... Слабаци...
Баш како твојот капетан Тревор.
Замина и ти остави, ништо.
И со која цел?
Тоа е патетично!
Тој заслужи да гори!
Погледни ја и кажи дека грешам.
Таа е совршен примерок на човечкиот род...
И недостојна на твое сочуство на ниеден начин.
Уништи ја, Дијана.
Знаеш дека заслужува. Сите тие заслужуваат.
Направи го тоа!
Дијана!
Дијана...
Што?
Морам да одам.
Што зборуваш?
Стив...
Што и да, го можам тоа. -Не.
Дозволи ми на мене. -Не.
Морам јас да го направам. Морам јас.
Јас можам да го спасам денес, ти можеш да го спасиш светот.
Би сакал да имавме повеќе време.
Што? Што зборуваш?
Те сакам!
Не си во право, за нив.
Тие се, се што кажа...
Но, и многу повеќе. -Лага!
Не заслужуваат твоја заштита!
Не е за заслуга!
Туку за она во што веруваш.
А јас верувам во љубовта.
Тогаш јас ќе те уништам!
Збогум, брат.
Едно време, сакав да го спасам светот.
Да запрам војна и донесам мир за човештвото.
Но, тогаш ѕирнав темнина, која живее во светлина...
И дознав дека во секој човек...
Секогаш ќе бидат и двете.
Избор, кој секој мора да го направи за себе.
Нешто, што ни херој не може да се победи.
Сега знам...
Дека само љубовта може навистина да го спаси светот.
Затоа останав...
Се борев и давав...
За светот, кој сметам дека е можен.
Сега, ова е мојата мисија.
Засекогаш.
ПРЕВОД И АДАПТАЦИЈА ~ Т И К В И Ц А ~ (06.2017)
КОМЕНТАРИ И ПРЕДЛОЗИ НА: claralille69@yahoo.com